Gorki

Piętrowy dworek trudno nazwać pałacem. Splendoru dodaje mu co prawda osiem kolumn od frontu, boczne oficyny, podjazd wygląda tak, jak go przebudowano w latach 1909-1914 dla gen. Rejnbota, komendanta Moskwy, na jego podmiejską siedzibę. Architekt F. Szechtel nadal posiadłości cechy neoklasycyzmu. Zmieniono układ parku, oczyszczono mały i wykopano duży staw. zbudowano mostki, groty . Dworek i park budzą duże zainteresowanie zwiedzających. Codziennie przyjeżdżają tu autobusami liczne grupy turystów z całego Związku Radzieckiego. Przyjeżdżają turyści zagraniczni. Ludzie zwiedzają dworek, podziwiają park, wzgórza i wąwozy, zachwycają się rosyjskim pejzażem, tak typowym dla okolic Moskwy Ale nie te walory budzą takie zainteresowanie. Ludzie tu przyjeżdżają, bo w domu tym mieszkał Włodzimierz Lenin, bo w tym parku spacerował. Wszystko związane jest tu z osobą Wodza Rewolucji, przywódcy partii, szefa pierwszego radzieckiego rządu. l pobliski las, gdzie zbierał grzyby i polował, i stawy w których łowił ryby, i gorodki, w które tu grał. Dla wszystkich minionych i przyszłych pokoleń Kraju Rad, dla historii. Gorki pod moskiewskie stały się Górkami Leninowskimi. Czas na parę słów historii. Jak zyskały to miano, kiedy przyjechał tu po raz pierwszy Lenin? Jak wiadomo, Włodzimierz Lenin po zwycięstwie rewolucji przebywał wraz z żoną Nadieżdą Krupską w Piotrogrodzie. Mieszkali wtedy w Smolnym, który był siedzibą Komitetu Centralne go Partii i Rządu Radzieckiego - Rady Komisarzy Ludowych. Gdy w końcu lutego 1918 r. armia niemiecka, po zerwaniu rokowań brzeskich, przystąpiła do ofensywy i zaczęła zagrażać miastu nad Newą - zapadła decyzja o przeniesieniu stolicy państwa radzieckiego do Moskwy.

Działy